هستی من نام نیکویش ندا ست !
بی شک او یک ناجی از سوی خداست !
نون آن یعنی نگاه پرشرر !
دامن از دستم ببرد آن یک نظر ...
دال آن درمان درد بی دواست !
بهر هر دردی ندای من شفاست !
آی آن یک آسمان آرامش است !
آسمان پاک صلح و سازش است ...
این پری چهرِ پری خویِ عزیز٬
ماه صورت٬ ماه سیرت٬ عشق ریز٬
مظهر عشقِ منِ دیوانه است !
هر که جز او نزد من بیگانه است !
گر خرامد سوی من آن نازنین٬
تا قیامت می کشم نازش٬ همین!
تقدیم به امید زندگیم...